روزی که رضا شاه طلب مرگ کرد

تیر ماه ۱۳۱۴یعنی دقیقا ۹۰ سال پیش مشهد حال هوای دیگری داشت؛ جنب و جوش دو سه روزه، همه را متوجه تحصن در مسجد گوهرشاد کرده بود. کم کم روستائیان هم به خیل متحصنین می پیوندند.
گفته شده انبوه جمعیت به ۲۰ هزار نفر هم رسیده بود .
مشهد پر از شور و شوق و بیم و امید است و فضای شهر کاملا هیجانی شده طرف مقابل یعنی رضا شاه نیز قشون کشی کرده و ارتش را وارد شهر نموده است .
شهر در تب و تاب جنگ قرار گرفته، شب اول درگیری ۲۲ نفر شهید شدند اما متحصنین متفرق نشدند.
شب بعد یعنی شب ۲۱ تیر حمله چنان سنگین بود که برخی از مطبوعات تعداد شهدا را بالغ بر ۱۶۰۰ نفر هم نوشته اند؛ هجمه خیلی سهمناک بود.
به هر حال رضا شاه در مقابل مردم موفق شد و حجاب را ممنوع کرد؛ اما اصل قضیه حجاب از کجا آغاز شد؟
اصل مسئله کمی اعجاب آور است، مردی عرب تبار از ورای صحرای سوزان و رمل های روان جزیره العرب آنهم در شهر کوچکی به نام یثرب که هزاران کیلومتر دور از مشهد است آن هم در ۱۳۴۰ سال قبل از واقعه مسجد گوهر شاد، طرحی نو در افکنده و فرموده بود زن مسلمان کالای زر خریدی نیست تا مردان هوسران او را بازیچه مجالس بزم و عیاشی خویش سازند؛ زن مسلمان عین مرد مسلمان ارزش ذاتی دارد به این خاطر نباید برجستگی ها و زیبایی بدن زن باعث سیطره نامحرم و اجنبی بر او بشود؛ بله “محمد بن عبد الله” صلی الله علیه و آله ۱۴ قرن پیش همین آیه را برای اولین بار تلاوت فرمود (يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذَلِكَ أَدْنَى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلَا يُؤْذَيْنَ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا¹
این آیه که به زنان پیامبر و مومنین دستور می دهد با پوشش کامل خود را از چشم ناپاک و نا محرم بپوشانند با استقبال میلیاردها مرد و زن عفیف و نجیب مواجه شد و پیام حجاب آن پیام آور الهی مرز کشور های اسلامی را در نوردید و به اکثر کشورهای جهان سرایت نمود حتی در اروپا و امریکای کنونی حجاب طرفداران پر و پا قرصی دارد؛ زنان محجبه در پارلمانهای اروپا و امریکا اینک صاحب جایگاهند.
جالب اینکه رضا شاهی که برای نابودی حجاب اسلامی از هیچ جنایتی کوتاهی نکرده بود خودش مخالف کشف حجاب همسر و ناموسش بود و بی حجابی را نوعی کسر شان و اهانت به خود می دانست!!
از اسدالله علم بشنوید که نخست وزیر و وزیر دربار محمد رضا شاه بود او در یادداشتهای ۷ دی ماه ۵۳ آورده است:
«سر شام رفتم صحبت های مختلفی شد ولی دو قسمت بسیار مهم پیش آمد یکی صحبت های ۱۷ دی و آزادی بانوان که عُلیا حضرت ملکه پهلوی تعریف کردند روزی رضا شاه مرا از اندرون برداشتند و بدون حجاب با خود به دانشسرای عالی بردند در بین راه در اتومبیل به من گفتند من امروز مرگ خود را بر این زندگی ترجیح می دادم که زنم را سر برهنه پیش اغیار ببرم ولی چه کنم کاری است که برای کشور لازم است و گرنه ما را وحشی و عقب افتاده می دانند»²
شگفتا بی حجابی چنان ننگی است که رضا شاه مرگ را بهتر از کشف حجاب زن می داند!!
از این شگفتانه تر داریم ؟! بله داستان کشف حجاب هند زن یزید بن معاویه است خب شکی نیست که یزید از شقی ترین ابنای بشر است ولی همین یزید شقی چون برای خودش شخصیتی قائل است حاضر نیست ننگ بی حجابی همسرش را تحمل کند.
ابی مخنف اولین روایتگر عاشورا می نویسد وقتی اسرای اهلبیت را همراه سرهای مقدس، وارد کاخ یزید کردند همینکه چشم هند همسر سوگلی یزید به رأس مقدس اباعبد الله افتاد بر سر زنان و فریاد کنان با سر برهنه، پریشان وار وارد مجلس یزید و نوچه هایش شد و فریاد بر آورد ای یزید آیا این سر پسر فاطمه است؟! … یزید با سرعت ردای خود را بر سر هند کشیده و بر کُشنده امام حسین یعنی ابن زیاد نفرین کرد.
«…و خرجت هند بنت عبدالله بن عامر بن کریز امراه یزید فشَقّت السِتر و قالت اَ راس ابن فاطمهَ مصلوبٌ علی باب داری؟! فغطّاها یزیدُ..»³
آری فرمان شرع مقدس به حجاب زن یک جعل اعتباری نیست تا مشمول زمان و مکان شود؛ هر کسی که برای خود جایگاه اجتماعی یا شرافت ذاتی قائل است میل ندارد ناموس او با کشف حجاب انگشت نمای نامحرمان بشود و لو رضاشاه یا یزید باشد. چون حجاب و عفاف زن لازمه حیا و شرم انسان است و حیا و آزرم از مختصات آدمیان است.
به همین خاطر است که اکثر نویسندگان و مدیر مسئول روزنامه ها و سیاست بازانی که با بهانه «حجاب اجباری» علیه عفاف و حجاب قلم فرسایی کرده یا عربده می کشند عین رضا شاه و یزید منافق،خودشان حاضر نیستند ناموسشان کشف حجاب کند. چرا؟ چون حکم حجاب با فطرت آدمی سازگارتر است.
و السلام علیکم

__
۱.احزاب ۵۹
۲. خاطرات اسد الله علم/ ج ۴
۳.ری شهری . دانشنامه امام حسین ج۸ ص ۳۴۸